In Vlaamse velden klappen rozen open
Tussen witte kruisjes, rij op rij,
Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk
De leeuweriken fluitend werken, onverhoord
Verstomd door het gebulder op de grond
Wij zijn de doden. Zo-even leefden wij.
Wij dronken dauw. De zon zagen wij zakken.
Wij kusten en werden gekust. Nu rusten wij
In Vlaamse velden voor de Vlaamse kust.
Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand.
Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel.
Houd hem hoog. Weest gíj de helden. Laat de Doden
Die wij zijn niet stikken of wij vinden slaap noch
Vrede - ook al klappen zoveel rozen open
In zovele Vlaamse velden.
Hertaling door Tom Lanoye (naar John McCrae)
Het is weer zover. Rond 11 november maak ik graag de gasten bewust voor de thema's die deze "feestdag" uitdraagt. Willens nillens komt dan steeds ook "In Flanders Fields" weer naar boven. Luisteren kan hier.
3 opmerkingen:
Wat bedoel je met onderhoudend geschreven ?
Bedankt voor het comliment = )
Keep up the good work = )
Ik vind dat je, los van de inhoud (die naar mijn gevoel heel erg persoonlijk is), stukjes schrijft die literaire kwaliteiten bezitten (o.a. je vermogen om bijna microscopische emoties in de juiste woorden om te zetten).
De blogger-wereld staat bol van de middelmatige of ronduit slechte poëzie. Jouw posts vormen daarop een welkome uitzondering die getuigt van een zekere "métier" (vandaar onderhoudend).
Cheers.
Ik merk trouwens thans dat mijn toegang tot je blog geweigerd wordt.
;)
Een reactie posten