Guido van der Wolk

Guido van der Wolk, huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen voor het academisch jaar 2002-2003.
Lees en geniet:

Grenzeloze wetenschap

Woorden woorden
Langs de muren
Langs het raamkozijn
Vallen vallen
Langs de boekenplank
Vervormde beelden
Gaan en komen
Loodrecht op de
Woordenval

Vormen vormen
In kast op straat
In het trapportaal
Kleuren kleuren
In de boeken
Verbeelding vaart
Langs kromme wegen
Loodrecht op het
Vormenspel

Beelden beelden
Op de muren
Op het scherm
Stromen stromen
Op het internet
Voortgangsdenken
Suist door kabelbaan
Loodrecht op de
Beeldenstroom

Klanken klanken
In het rumoer
In de stoelenzaal
Springen springen
In het gehoor
Antwoord komt na onderzoek
Vertrek van nergens naar het andere
Vragen vragen
Gaan en komen
Loodrecht op de
Woordenval
Overal zijn
Woorden woorden
Woorden voor

(Geïnspireerd op Jan Hanlo's 'Regen regen' 1930)

Ruimtestad

De stad is een eiland.
De toren achter mijn zolderraam
draagt een rode vacht.
Een papegaai schreeuwt zijn tong uit.
Tegen een palmboom gebogen
leunt de zee als een loom weiland.

Ik lig in het zand
en hoor het gejank van gitaren
tegen de deuren van de nacht klotsen.
Je lichaam beeft.
Je voeten vertellen
van het kastanjeland.
Maar je ogen spreken
van het strand.

Verdwenen is het gezicht van zand op de vloedlijn.
Alleen de zon weet nog van het eilandweiland.
Verdwenen is de façade van hout uit het straatbeeld.
Alleen pluto weet nog van het zandstrand.

De tas van de kangoeroe is kwijt.
De ruimte is gesloten.

Metropolitaans Mineur

Als ik een kerkklok was, zou ik zwijgen.

God is dood.


Als ik een illusie was, zou mijn naam wereldorde zijn.

Iedereen weet dat er niets te weten is.