Negerinnentetten

Gevonden op Dichttalent.

Negerinnentetten

ze liggen in melk en puur
neven mekaar, achter glas
op een dun papierke
tussen eikels en kastanjes

het volk kijkt en peinst,
wijst mee open mond naar
het zoet, trekt een grimas
en stiefelt stillekes binnen

dag meneer, dag madam
wilt ge eens proeven misschien
’t is gezegd, ze zijn smakelijk
gevuld mee witte crème op

een koekske, hapt nen keer
ik denk aan die negerzoenen
en zwarte pieten, amai zeg
madam koopt er wel tien

als ge dat in Holland laat zien
staan de gazetten vol, vallen
velen in affronte, maar zouden
gère ‘n tetteke willen proeven

Rieg

Akte van memorie

Ziedaar: eenvoudige woorden vormen samen intellectueel genot...

Akte van memorie

Zie ik geelrood, ben ik uitgelaten. Is
het rood aan blauw gepaard, haak ik naar
de don'kre dingen die er niet meer zijn.
Heenzijn is vaal, terugwerken is
opkleuren, tot er geelrood voor
mijn ogen staat.

Mijn binnenschaal loopt rond 't rode rond.
Het is nooit zo bleek bij mij van
binnen dat het niet naar buiten
mag. Rood moet stromen, mens'lijk toch?

De adel van wat verging of gleed, wat
bloedblauw onder dingen ligt, dat moet
er uit gelicht, op mijn buitenstoep
in kleurschalen in de zon gelaten en
zo beschenen dat de tijd wordt
weggegeeld en alles even hel
wordt als het weldra was.

Uit "Zwart uit Wondermond" (Atte Jongstra)

On the Road Home (Wallace Stevens)

Let u vooral even op de gecursiveerde passage...

On the Road Home

It was when I said,
"There is no such thing as the truth,"
That the grapes seemed fatter.
The fox ran out of his hole.

You. . . You said,
"There are many truths,
But they are not parts of a truth."
Then the tree, at night, began to change,

Smoking through green and smoking blue.
We were two figures in a wood.
We said we stood alone.

It was when I said,
"Words are not forms of a single word.
In the sum of the parts, there are only the parts. The world must be measured by eye";

It was when you said,
"The idols have seen lots of poverty,
Snakes and gold and lice,
But not the truth";

It was at that time, that the silence was largest And longest, the night was roundest,
The fragments of the autumn warmest,
Closest and strongest.

(Wallace Stevens)

Schizofrene poëzie voor gevorderden

Schaamteloos weggeplukt uit de verzencyclus Een warme holte van Walter Haesaert:

“Zij was de tederste van alle tederheden
zij was de letters van mijn woord, mijn ligplank,
mijn koel water. Zij was het glanzend hout
waarin de ringen van de jaren die wij samen waren.

Als gij haar ooit ontmoet, spreek haar dan aan,
maar haal voordien de naalden uit Uw stem.
Pijnig haar niet. Geloof in haar, maar plet
voordien de tuinslak twijfel in uw hand.

Want zij was goed, zij was geschenk van zomers,
Zeg haar dat ik haar zoek, dat ik aan elke hoek
weer navraag doe, als was zij laatste
woord van een zeer graag gelezen boek.”

(Walter Haesaert)

Mayhem - Anti

Ordo ad Chao was vorig jaar één van mijn persoonlijke hoogtepunten qua (black) metal. Misschien is dit voorlopig wel de beste black-metal plaat van de 21ste eeuw. In mijn review heb ik die visie destijds grondig verdedigd in ieder geval.

Thans is een eerste video verschenen in de vorm van "Anti":

###The Meads of Asphodel###

Weer zo'n band waarvan de meesten zich eens goed achter de oren krabben wanneer ik er een plaatje van op zet. Experimentele black-metal heet dat dan. Dat ze ook gevoel voor humor hebben blijkt uit deze cover van Louis Armstrong:



I see newborn graves, dirt dimmed with steam
Open womb flesh, death and disease

and I think to myself, what a wonderful world.

I see ethnic cleansing, pain beyond belief
Whole nations murdered, sorrow and grief

and I think to myself, what a wonderful world.

The silhouettes of murder, so pretty in the sky
Where rapists stare in wonder, at children passing by
I see friends shaking hands, saying how do you do?
But they're really saying, hey fuck you!

I see men talking peace, words full of shit
Eyes welled with war, poison and deceit

and I think to myself, what a wonderful world.
Yeh, I think to myself, what a wonderful world. Oh yeh.

°°°Darkthrone°°°

Met Dark Thrones and Black Flages heeft Darkthrone onlangs weer een extra hoofdstuk aan zijn discografie gebreid. En alsof het nog niet gek genoeg is, trekt de band deze maand alweer de studio in om hun vijftiende plaat op te nemen.

Een prima voorbeeld van Darkthrone nieuwe stijl is dit geniale The Winds They Called The Dungeon Shaker:



In the depths of the underground
Through the nurseries of real metal sound
Governing the molten core
No more slavery anymore

THE WINDS! THEY CALLED - THE DUNGEON SHAKER
THE WINDS! THEY CALLED - THE DUNGEON SHAKER

We are older and wiser (and) the underground thrives
(but) posers are the same with their metal lies
In a seance of insanity with maniacal screams
Does your metal knows what metal really means?

THE WINDS! THEY CALLED - THE DUNGEON SHAKER
THE WINDS! THEY CALLED - THE DUNGEON SHAKER
To the Bone!!!

Sepultura, het weerzien

Welaan dan, ons aller Sepultura laat weer 's van zich horen. Binnenkort komt de band aanzetten met een conceptplaat gebasserd op A Clockwork Orange (Schwing!) en die zal A-Lex gaan heten. Een voorproefje:

One Large please extra Buddingh'

Nog wat onstoffelijk voedsel voor de geest:

Simplicity

Men aarzelt te zeggen de stoel

staat in de kamer de tafel

staat naast de stoel op de tafel

ligt vaders pijp moeder zit

in de stoel naast de kachel

en de kinderen spelen

in de tuin met de hond

toch als men daarvan uitging

was het geen slecht begin.

C. Buddingh'

De blauwbilgorgel

Ik ben de blauwbilgorgel,

Mijn vader was een porgel,

Mijn moeder was een porulan,

Daar komen vreemde kind’ren van.

Raban ! Raban ! Raban !

Ik ben een blauwbilgorgel

Ik lust alleen maar korgel,

Behalve als de nachtuil krijst,

Dan eet ik riep en rimmelrijst.

Rabijst ! Rabijst ! Rabijst !

Ik ben een blauwbilgorgel,

Als ik niet wok of worgel,

Dan lig ik languit in de zon

En knoester met mijn knezidon.

Rabon ! Rabon ! Rabon !

Ik ben een blauwbilgorgel

Eens sterf ik aan de schorgel,

En schrompel als een kriks ineen

En word een blauwe kiezelsteen.

Ga heen ! Ga heen ! Ga heen !

C. Buddingh'

Natuurkunde

‘o, denkt men er zo over !’

zei een jongetje

dat de wet van newton gelezen had

en hij steeg als een leeuwerik

in de dampende najaarshemel

en geen sterveling op aarde

heeft hem ooit meer teruggezien.

C. Buddingh'

De Bozbezbozzel

De bozbezbozzel lijkt wat op

Een jenk, maar heeft een klein're kop

Zijn poten staan reeds twee aan twee

Als eenmaal bij het stekelree.

Hij hinnikt als een maliepaard,

En als het sneeuwt heeft hij een staart.

Wanneer die staart zijn kop zou zijn,

Was hij precies een spieringzwijn.

En als hij zeven staarten had,

Een kolossale kolbakrat.

Nu lijkt hij nog het meeste op

Een jenk, maar met een klein’re kop

C. Buddingh'

Zeeklacht

Het water van de zee is altijd zout,

Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,

Geagiteerd over het strand marcheren,

Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;

Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,

Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,

Tarbot fileren of Neptuin vereren:

Het water van de zee is altijd zout.

Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout,

Geen bokken, dokken, knokken of gekscheren,

Geen brein van boterkoek, geen hart van goud:

Of men voor dames voelt of meer voor heren,

Het water van de zee blijft altijd zout.

C. Buddingh'

Etmaal

Het licht is oud en moe,

En geeft haar scepter over aan de nacht.

Een kind slaapt voor het raam van zijn verlangen,

Zijn hoofd rust op de varens van zijn droom,

De deken van de duisternis omhult hem.

Maar alles draait. De nacht doet afstand van

Haar grijze troon bestikt met blauwe sterren.

De bakfiets van de zon rijdt door de stad.

Het kind wordt wakker waar het wonder uitblijft,

En alles is weer als het morgen zijn zal.

C. Buddingh'

Nu ik het toch over de dood heb: wat ik graag op mijn grafsteen gebeiteld zou zien:

Van Schagens woorden:

'Ge moet maar een beetje lachen. Het is niets.'

C. Buddingh', En in een mum is het avond, blz. 86, 22-10-1972