Criminele jongeren

Een groot deel van mijn tijd gaat naar wereldverbeteren (zie mijn profiel). Eén van de uitwasemingen van dat ideaal is mijn intentie om criminele jongeren manieren te leren. Daarvoor heb ik de jeugdgevangenissen van Ruiselede en Beernem als mijn werkterrein gekozen. Jeugdgevangenis mag dan wel een woord zijn dat binnen de Vlaamse ambtenarij gemeden wordt als de pest, maar hoe noem je een gebouw met hekkens en tralies waar je het vuilbak van de jonge maatschappij inkiepert anders? Inderdaad, dat doen we niet. Vandaar dus: jeugdgevangenis.

De instellingen waarover ik al eerder sprak hebben de naam "De Zande" meegekregen. Sommigen beweren dat men beter de gevleugelde uitspraak "dweilen met de kraan open" boven de poorten kan beitelen. Nog anderen hebben het over "Arbeit macht frei". Die laatste categorie negeren we gemakkelijkheidshalve maar even.

Ik weet het, de bierkaai is maar even om de hoek voor wie dergelijk werk doet en de parels voor de zwijnen blijken maar zelden uitverkocht. Toch schep ik er voldoening in om die ene sukkelaar twee zinnen foutloos te doen lezen. Of om dat eeuwige crapuul te laten voordragen hoezeer hij de Endlösung veracht. Het is allemaal een kwestie van perspectief, veronderstel ik.